Psycholog szkolny to osoba, która zajmuje się w szkole pierwszą pomocą psychologiczną. Oznacza to, że mogą się do niego zgłosić wszystkie osoby, tworzące szkolną społeczność (uczniowie, rodzice uczniów, nauczyciele), które borykają się z różnego rodzaju problemami emocjonalnymi, życiowymi, związanymi z funkcjonowaniem w grupie społecznej oraz nauką szkolną.
Psycholog podejmuje także działania interwencyjne w sytuacjach kryzysowych oraz aktywnie uczestniczy w działaniach wychowawczo - profilaktycznych na terenie szkoły.
Psycholog rozpatrzy indywidualnie każdą sprawę i wskaże odpowiednie środki zaradcze. W większości przypadków będą to zajęcia terapeutyczne lub konsultacje indywidualne prowadzone na terenie szkoły. Może się jednak zdarzyć, że konieczna będzie pomoc psychoterapeutyczna dla dziecka i jego rodziny, bądź też specjalistyczna (np. lekarza neurologa czy psychiatry dziecięcego) – w takich przypadkach będzie można uzyskać konkretną poradę odnośnie ścieżki dalszego postępowania.
Drogi uczniu! Jeśli:
• masz jakiś problem i nie wiesz z kim o tym porozmawiać lub jak go rozwiązać,
• czujesz się samotny bądź nierozumiany,
• stoisz przed trudnym wyborem i potrzebujesz pomocy w podjęciu decyzji,
• boisz się chodzić do szkoły,
• źle czujesz się w swojej klasie bądź masz trudności w relacjach z uczniami ze swojej szkoły,
• czujesz się odizolowany od rówieśników albo wpadłaś/eś w towarzystwo, które robi rzeczy, które Ci się nie podobają (uważasz, że są niewłaściwe),
• ktoś Ci dokucza, wyzywa, wyśmiewa, grozi, wymusza od Ciebie pieniądze itp.,
• masz problemy w relacjach z osobami dorosłymi (rodzicami, opiekunami, nauczycielami),
• masz trudności w nauce,
• martwisz się sytuacją w domu rodzinnym,
• ktoś z Twojego otoczenia ma problem i czujesz, że potrzebuje pomocy,
• często boli cię głowa albo brzuch chociaż jesteś zdrowy,
• masz problem z kontrolowaniem swoich emocji/agresji,
• zrobiłeś coś, czego bardzo żałujesz,
• jesteś nieśmiała/ły i bardzo chcesz to zmienić,
• po prostu chcesz porozmawiać lub o coś spytać,
Przyjdź – razem spróbujemy sobie z tym poradzić!
Rozmowa może sprawić, że znajdziesz sposoby rozwiązania nurtujących Cię problemów. Twoje trudności nie świadczą o tym, że jesteś inna/y, gorsza/y. Każdy ma jakieś problemy i doświadcza nieprzyjemnych emocji. Jesteś odważna/y, ponieważ umiesz przyznać się samemu przed sobą, że nie potrafisz sobie z czymś poradzić. Rozmowa to dojrzała i właściwa decyzja.
W jakiej sytuacji rodzic/opiekun może zgłosić się na konsultację?
Jeśli:
• martwi Cię zachowanie Twojego dziecka,
• chcesz dowiedzieć się jak pracować ze swoim dzieckiem w domu,
• niepokoją Cię jego wyniki w nauce,
• potrzebujesz wsparcia/porady w trudnej sytuacji,
• coś się dzieje w Twojej rodzinie i boisz się, jaki to będzie miało wpływ na Twoje dziecko,
• zachowanie Twojego dziecka nagle się zmieniło, ale nie wiesz dlaczego,
• Twoje dziecko jest nieśmiałe lub agresywne i chciałbyś mu pomóc to zmienić,
• chciałbyś poprawić lub pogłębić relacje ze swoim dzieckiem,
• nauczyciele zwracają uwagę, że w szkole z dzieckiem dzieje się coś niepokojącego (np. ma problemy z koncentracją uwagi, ujawnia trudności w nauce, łatwo wpada w gniew, nie stosuje się do obowiązujących zasad, jest lękliwe lub wycofane),
• Twoje dziecko zachowało się w taki sposób, że czujesz się zaskoczony i chcesz się upewnić czy wszystko jest w porządku,
• inne.
„Czy psycholog to psychiatra?” – czyli kim jest ….
Mimo, że mamy XXI wiek wielu ludzi nadal tkwi w przeświadczeniu, że „psycholog” i „psychiatra” to jest to samo. Czasami też wymienia się przy tym pedagoga i psychoterapeutę. Kiedy jednak przyjrzymy się każdemu z tych zawodów osobno widać, że są inne i wbrew pozorom odrębne. Dlatego też spróbujmy spojrzeć na nie pod kątem ich specyfiki oraz różnic.
A więc:
Psycholog - psychologiem może zostać tylko i wyłącznie osoba, która ukończyła jednolite pięcioletnie studia magisterskie na kierunku psychologia. Wykonywanie zawodu psychologa polega na świadczeniu usług psychologicznych, a w szczególności na: diagnozie psychologicznej, opiniowaniu, orzekaniu, udzielaniu pomocy psychologicznej, w tym pomocy i wsparcia psychologicznego. Za wykonywanie zawodu psychologa uważa się także prowadzenie przez psychologa badań naukowych w dziedzinie psychologii lub działalność dydaktyczną w tym zakresie. Pomoc psychologiczna swoim zakresem obejmuje szeroki obszar działań ukierunkowanych na zapewnienie osobom potrzebującym pomocy w rozwiązywaniu doświadczanych kryzysów, określaniu zasobów i deficytów osób zainteresowanych poznaniem siebie, wspomaganie rozwoju psychicznego, osobistego, interpersonalnego. Zakres usług psychologicznych obejmuje zarówno działania doraźne, interwencyjne jak i promujące zachowania prozdrowotne.
Psychiatra - lekarz medycyny, który ukończył akademię medyczną i specjalizował się w psychiatrii. Jest lekarzem specjalistą przygotowanym do diagnozowania zaburzeń psychicznych i do psychofarmakoterapii, monitorowania działania leków oraz do współpracy z psychoterapeutą i psychologiem klinicznym. Każdy, kto korzysta z biologicznego leczenia zaburzeń psychicznych powinien w tym zakresie korzystać z opieki psychiatry a nie lekarza neurologa czy lekarza rodzinnego bądź innych specjalizacji.
Psychoterapeuta - to wysoko wykwalifikowany specjalista, który po ukończeniu studiów magisterskich lub medycznych (np. psychologii, socjologii, teologii, pedagogice, matematyce, medycynie, itd.) przeszedł co najmniej 4-letnie szkolenie w określonej modalności terapeutycznej (podejściu) np. podejście integratywne, psychoanalityczne, psychodynamiczne, behawioralno-poznawcze, systemowe rodzinne, gestalt, NLP, lub inne. Szkolenie takie trwa minimum 1800 godzin i obejmuje: własną psychoterapię, praktykę pod superwizją, staż kliniczny i przedmioty specyficzne dla psychoterapii (takie jak diagnoza nozologiczna i psychoterapeutyczna, rozwój osobowości, społeczne i kulturowe uwarunkowania psychoterapii, psychopatologia, etyka psychoterapeuty, medyczne podstawy psychoterapii, metody interwencji psychoterapeutycznych itd).
Pedagog - to osoba, która ukończyła studia w zakresie nauk humanistycznych/społecznych na kierunku pedagogika i potocznie zajmuje się wychowaniem, czyli zmianą postaw człowieka, w kierunku określonych celów wychowawczych. Nie dotyczy to tylko wychowania dzieci. Przygotowany może być również do prowadzenia działań reedukacyjnych, szkoleniowych, diagnozy pedagogicznej etc. Powszechnie utożsamia się pedagoga z nauczycielem. W szkołach funkcjonuje termin grono pedagogiczne odnoszący się do osób uczących, toteż słysząc, że ktoś jest pedagogiem przyrównuje się go z nauczycielem dzieci. Nic bardziej mylnego.
Pamiętajcie o tych różnicach. Nie bójcie się korzystać z pomocy, kiedy problem lub sytuacja, w jakiej się znaleźliście przerasta Wasze możliwości albo macie wrażenie, że nic już nie da się zrobić.
